ข้อคิดดีมาก… ทุกคนเหมือน “หนังสือ” ที่ต้องอ่าน จะตัดสินกันจาก “ปก” ไม่ได้

เรื่องนี้ข้อคิดดีมาก ใช้ได้ทั้งความรัก และการคบคน

เคยมั้ย??? ค ว า ม ป ร ะ ทั บ ใ จ แ ร กของเขา

แต่งตัวดี๊ดี ใครเห็นก็ต้องมองเหลียวหลัง

วางตัวดี๊ดี ใครเห็นก็ต้องชื่นชม

พูดจาดี๊ดี ใครเห็นก็ต้องหลงรัก

ชีวิตดี๊ดี ใครเห็นก็ต้องบอกว่าเพอร์เฟคต์

แต่สิ่งที่เราได้เรียนรู้ ก็คือ…

ความประทับใจแรก มัน “ตัดสิน” คนไม่ได้

“ระยะทาง” พิสูจน์ม้า “กาลเวลา” พิสูจน์คน

ทุกคนเหมือน “หนังสือ” ที่ต้องอ่าน

จะตัดสินกันจาก “ปก” ไม่ได้

และไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่ที่เราได้เจอ

จะเป็นแค่หนังสือที่ “ดึงดูด” แค่ปก

แต่ “เนื้อใน” แทบไม่มีอะไรเลย

เมื่อเราได้เรียนรู้คนมากๆ เข้า เราจะรู้ว่า…

ไม่ใช่ทุกคนที่ “เหมาะ” กับเรา

ไม่ใช่ทุกคนที่ “คู่ควร” ที่จะอยู่ในชีวิตเรา

ไม่ใช่ทุกคนที่ “ดี” อย่างที่เราเห็น

และไม่ใช่ทุกคนที่ “เป็น” อย่างที่เราคาดหวัง

แล้วเราจะเริ่มรู้สึก “พิเศษ”

กับ “ความประทับใจแรก” น้อยลงเรื่อยๆ

และเริ่มไม่ใช้ “อารมณ์” มองคน

แต่ใช้ “เวลา” มองคน

บางครั้ง กับคนบางคน

มันก็ดีที่เราจะหยุดไว้แค่ “ความรู้สึกดีๆ”

ที่มีให้กับ “ความประทับใจแรก” ของเขาเท่านั้น

เพราะยิ่ง “รู้จัก” เขาลึกซึ้งต่อไป

“ความรู้สึกดีๆ” นั้น ก็หายไปเรื่อยๆ

เพราะหนังสือบางเล่ม

มันดีกว่าที่เราจะมองแค่ “ปก”

มากกว่าที่จะอ่าน “เนื้อใน” ของมัน

แล้วอ่านไปจนถึงตอนจบ แล้วก็บอกว่า “เสียเวลา”

คนบางคนที่เรารู้จัก

สร้าง “ความประทับใจแรก” ได้เก่งมาก

แต่สิ่งที่เราได้เรียนรู้ ก็คือ…

มันเป็นแค่อะไรที่ “ปลอมๆ”

เขาจึงได้แค่ “ผ่านมา” และ “ผ่านไป”

ไม่ใช่ “หนังสือ”

ที่เราจะเสียเวลา “อ่าน” ไปทั้งชีวิต

และไม่มีวันเป็น “หนังสือเล่มโปรด” เล่มนั้น

เล่มที่จะถูกวางไว้บน “ชั้นวาง” อย่างดี

เพราะ “ที่ตรงนั้น”

เป็นของ “หนังสือเล่มอื่น” (ที่ดีกว่า)

ขอขอบคุณบทความดี ๆ จาก Chermarn Ratanapongtrakoon

อ่ะ แถมให้
20 ข้อคิดจากขุนเขา สินธุเสน เขจรบุตร : ด้านความรัก

1. แม้แต่ “หัวใจตัวเอง”

เรายังบังคับให้หยุดเต้นไม่ได้

แล้วจะไปบังคับ “หัวใจคนอื่น”

ให้มาเต้นเพื่อเรา ได้อย่างไร…

2. “คู่ชีวิต”

ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ “สมบูรณ์ทุกอย่าง”

แต่เป็นคนที่เราอยู่ใกล้แล้วรู้สึกว่า “ทุกอย่างสมบูรณ์”

3. ยิ่งเรา “รักตัวเอง” อย่างเเท้จริงมากเท่าไร

เราก็จะยิ่งยอมให้ “คนอื่นหลอก” น้อยลงเท่านั้น

4. บางครั้ง… ความรักผ่านเข้ามาในฐานะ “พร”

บางครั้ง… ความรักผ่านเข้ามาในฐานะ “ครูผู้สอน”

เมื่อความรักเป็น “พร” อย่าลืม “ขอบคุณ”

…แล้วเราจะมีความสุขยิ่งขึ้น…

เมื่อความรักเป็น “ครูผู้สอน” อย่าลืม “เรียนรู้”

…แล้วเราจะมีความทุกข์น้อยลง…

5. “ข้อดี” คือสิ่งที่ดึงดูดคนสองคน… เข้าหากัน

แต่การเข้าใจและยอมรับใน “ข้อเสีย” เท่านั้น

ที่จะทำให้คนสองคน ไม่เดินหนีจากกันไป…

6. คนบางคนผ่านเข้ามาเพื่อให้เรารัก

ส่วนคนบางคนผ่านเข้ามาเพื่อสอนให้เรารู้จัก

ที่จะรักตัวเอง…

7. ความรักที่ดีต้องทำให้เรารู้สึก

“เติมเต็ม + เติบโต”

ไม่ใช่ “ตกต่ำ”

8. ในวันที่ใจเธอไร้รัก… ไฉนโลกจึงหมดสิ้นซึ่งสีสัน

เธอจะเรียกร้องรักจากใครกัน… เมื่อในใจเธอนั้นยังไม่มี

เมื่อไม่รู้วิธีที่จะให้… แล้วจะมาขอสิ่งใดในวันนี้

รักที่ดีเริ่มจากรักที่เธอมี… เต็มล้นปรี่จนพร้อมพลีเผื่อผู้คน

9. เวลาเลิกกับใคร

อัตราความ “เจ็บใจ”

จะแปรผันตามอัตรา “ความสุข”

ที่เราไปฝากไว้ให้อีกฝ่ายควบคุม

10.ยามมีคู่… หมั่นเรียนรู้ความรัก

ยามอกหัก… หมั่นเรียนรู้ความจริง

11. “ความรัก” อาจไม่ใช่การนั่งมองตากันทั้งวัน

แต่คือการมองไปที่ “ขอบฟ้าแห่งความฝัน”

ซึ่งหลอมรวมเราเป็นหนึ่งเดียว

12. ถ้าอยากประสบความสำเร็จในความรัก

จงเลิก “ฝืนใจคนอื่น”

ถ้าอยากประสบความสำเร็จในชีวิต

จงหัด “ฝืนใจตัวเอง”

13. เมื่อความรักจบ…

ขอให้นิ่งสงบแล้วพิจารณาตัวเองเสียก่อน

อย่าเพิ่งรีบร้อนคบใครเพราะแค่ “อยากลืมคนเก่า”

เพราะนั่นคือการก้าวเข้าไปอยู่ในความสัมพันธ์ใหม่

ด้วย “คุณภาพของใจ” ที่เท่าเดิม…

14. “ความเข้าใจ” คือ “ลมหายใจ” ของความรัก

15. คนที่เราเลือกจะรักและใช้ชีวิตอยู่ด้วย

ไม่ใช่คนที่เราหาข้อเสีย “ไม่ได้”

แต่คือคนที่มีข้อเสียซึ่งเรา “รับได้”

16. ความรัก คงดีตรงที่มันสามารถย่อขนาดจักรวาลอันกว้างใหญ่

ให้เหลือพื้นที่เท่าใจเพียงสองดวง…

17. ในยามที่เรากำลังมอบ “ความรัก” ให้ใครสักคน

เราไม่เคยรู้สึกสงสัยหรือสับสน ว่าชีวิตนี้ “เกิดมาเพื่ออะไร…”

18. บางครั้ง… ความรักอาจไม่ได้เข้ามาเพื่อ “คงอยู่”

แต่เข้ามาเพื่อให้เราได้ “เรียนรู้” และ “เติบโต”

19. “มีคู่” ก็ดี…

เพราะมันเเปลว่าเรากำลังอยู่อย่าง “ไม่เดียวดาย”

“ไม่มีคู่” ก็ดี…

เพราะมันเเปลว่าเรากำลังอยู่อย่าง “มีตัวเลือกมากมาย”

20. รู้จักความรัก… แต่ไม่รู้จักความไม่แน่นอน

ก็ต้องเจอกับความทุกข์… อย่างแน่นอน

(แถมให้อีกหนึ่งอัน!)

21. เพชรยังคงสวยงามเท่าเดิม

แม้คนตาบอดคนหนึ่งจะคลำดูแล้วบอกว่า…

“มันเป็นแค่ก้อนหิน”

.

เพลงของโมสาร์ทยังคงไพเราะเหมือนเดิม

แม้คนหูตึงคนหนึ่งจะบอกว่าเขาได้ยินแค่…

“เสียงเครื่องสายสีกัน”

.

ปลาแซลมอนยังคงเป็นอาหารที่มีประโยชน์ไม่เปลี่ยนแปลง

แม้คนแพ้อาหารทะเลคนหนึ่งจะบอกว่า…

“ผมไม่ชอบมันเลย”

.

ฉะนั้น โปรดจำไว้ให้ดีว่า:

“คุณค่าของสิ่งสิ่งหนึ่งไม่เคยหมดไป

เพียงเพราะใครคนหนึ่งมองไม่เห็นคุณค่าของมัน”

…และคุณค่าของ “คุณ” ก็เช่นเดียวกัน…

By.-ขุนเขา สินธุเสน เขจรบุตร-

Load More Related Articles
Load More By Pat Update
Load More In ข้อคิด