“โง่ไว้บ้าง…ก็ดีเหมือนกัน” อ่านให้จบนะแล้วจะเข้าใจ

2 second read
585

ปรัชญาแห่งความสุข

ปรัชญาที่ 1 สายตาสั้น & สายตายาว

ชายสองคนเป็นเพื่อนรักกัน

คนหนึ่งสายตายาว อีกคนหนึ่งสายตาสั้น

ทั้งสองคนประสบอุบัติเหตุเรือพลิกคว่ำกลางทะเล

ขณะที่ต่างคนต่างก็กระเสือกกระสนพยุงตัวอยู่กลางทะเล

จู่ๆ คนสายตายาวก็เห็นเรือน้อยลำหนึ่งลอยห่างอยู่ไม่ไกลนัก

และดูเหมือนมันกำลังลอยมาทางพวกเขาด้วย

เพื่อนที่สายตาสั้นก็เห็นเช่นกัน แต่เห็นแบบพร่ามัว

ทั้งสองคนต่างพากันออกแรงว่ายอีกครั้งเพื่อจะไปถึงเรือลำน้อยลำนั้น

ว่ายไปๆ คนที่สายตายาวก็หยุดว่าย เพราะเขาเห็นแล้วว่านั่นไม่ใช่เรือ

แต่เป็นเพียงแค่ขอนไม้ท่อนหนึ่งเท่านั้นเอง

แต่คนที่สายตาสั้นไม่รู้ว่านั่นคือท่อนไม้

เขายังคงพยายามพาตัวเองไปถึงเรือน้อยลำนั้นให้ได้

เมื่อเขาว่ายไปถึงท่อนไม้ท่อนนั้น ก็พอดีกับที่เขาเห็นว่า

ฝั่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เขาอยู่อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นเอง

เพื่อนที่สายตายาวเสียชีวิตกลางทะเล ส่วนเขารอดชีวิต

ปรัชญาที่ 2 หูดี & หูหนวก

หญิงสองคนเป็นมะเร็ง

วันที่ไปตรวจ เธอทั้งสองนั่งรอฟังผลอยู่ในห้องเดียวกัน

คนที่หูดี ได้ยินทุกถ้อยคำที่คุณหมอกระซิบคุยกันในห้องข้างๆ เธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีก 6 เดือน

ส่วนผู้หญิงอีกคนจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียง 3 เดือนเท่านั้น

คนที่หูหนวก ไม่ได้ยินสิ่งที่คุณหมอกระซิบคุยกัน

อย่าว่าแต่เสียงกระซิบเลย ต่อให้คุณพูดอยู่ตรงหน้าเธอ เธอก็ยังถามเสียงดังใส่หน้าอีกว่า

“ห๊ะ เธอพูดอะไรนะ พูดดังๆหน่อยสิ!”

หลังจากนั้น 1 เดือน หญิงหูดีก็เสียชีวิตลง

ส่วนคนหูหนวกยังมีชีวิตต่อมาจนถึงทุกวันนี้ นี่ก็เลยมาเป็นปีที่สามแล้ว

ปรัชญาที่ 3 วิเคราะห์ & ลงมือทำ

วินัยและมงคลเปิดบริษัทเล็กๆเหมือนกัน

ช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง วินัยผู้คำนวณเหตุการณ์ได้อย่างแม่นยำ

รู้ว่าจะมีเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กประมาณ 30% ต้องปิดตัวลง

และบริษัทของเขาก็คงไม่รอดแน่ๆ เขาตัดสินใจปิดกิจการ

และปันเงินส่วนหนึ่งให้ลูกน้องในบริษัทเพื่อไปทำทุน

ส่วนมงคล เขาไม่ค่อยรู้ทิศทางของเศรษฐกิจ

คนส่วนมากมองว่ามงคลเป็นเจ้าของกิจการที่โง่ทึ่มเสียด้วยซ้ำไป

เมื่อได้ยินวินัยเล่าถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เขาบอกกับวินัยว่า

“อนาคตเป็นเรื่องที่ยากคาดคะเน มันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดก็เป็นได้”

มงคลคิดว่า หากยังคงหางานให้ลูกน้องทำได้ในแต่ละวัน โอกาสก็เป็นของเขาและลูกน้องในบริษัท

สุดท้าย บริษัทของมงคลยังคงดำเนินกิจการมาจนถึงทุกวันนี้

ว่ากันว่า…

เรื่องบางเรื่องไม่รู้ดีกว่ารู้ หูหนวกสงบกว่าหูดี วิเคราะห์เก่งไม่เท่าลงมือทำ

นี่คือสิ่งที่เรามักจะพูดกันอยู่เสมอว่า “ทำตัวโง่บ้างก็ดีเหมือนกัน”

อันที่จริง ความสุขและความสงบอาจซ่อนอยู่กับความโง่เซ่อก็อาจเป็นได้

เพราะเมื่อไหร่ที่เราฉลาดและรู้เท่าทันผู้คน

ความสุขความสงบก็อันตรธานหายไปจากชีวิตเราในทันที

“ทำดีได้ แต่อย่าเด่น จะเป็นภัย” สละเวลาสัก 2 นาที อ่านไว้เตือนสติ

1. โลกนี้ ไม่มีใครโง่ มีแต่คนที่คิดว่าตัวเองแน่!

คิดว่าตัวเองเจ๋ง! อย่าคิดว่าตัวเองดีเลิศกว่าใครๆ หากคุณคิดว่ามีแต่คนที่ด้อยกว่า อย่าลืมว่าที่เด่นกว่าคุณก็มีเยอะแยะ เพลาๆลมลงบ้างนะ อย่าเบ่งให้มันมากนัก

2. อายุปานนี้ ต้องเข้าใจให้ถ่องแท้ว่า อย่าแข่งขันกันที่ความงามบนใบหน้า แต่จงแข่งกันที่ความดี

อย่าเปรียบกันที่ความมั่งมี สุขภาพต่างหากที่ต้องใส่ใจ อย่าแก่งแย่งยศฐาอำนาจ เวทีนี้มีขึ้นมีลง หากมีความสามารถก็แสดงออกเมื่อถึงเวลา แต่อย่าแสดงทุกเวลา เหมือนที่คุณหญิงจำปาบอกศรีปราชญ์ว่า “ทำดีได้ แต่อย่าเด่น จะเป็นภัย”

3. อย่าหวังว่าคนอื่นต้องหยิบยื่นความสะดวกให้

อย่าหวังว่าต้องได้รับความเห็นอกเห้นใจจากใครๆ อายุไม่น้อยแล้ว ทำตัวให้เขาเคารพ อย่าทำตัวให้เขาสมเพช หากอยากให้คนอื่นยอมรับและยกย่อง ก็ต้องทำตัวเองให้มีคุณค่าพอที่ผู้คนจะยกย่อง

4. ระหว่างชีวิตคู่ เพื่อน บุตรธิดาหรือคนรัก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงบอกกับตัวเองว่าไม่มีใครผิดต่อใคร!

ไม่มีใครเป็นคนทิ้งใครไป! เพราะในขณะที่คุณคิดว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นฝ่ายผิด ฝั่งเขาก็คิดว่าคุณเป็นฝ่ายผิดด้วยเหมือนกัน มันก็แค่ใครเข้าใจใคร? ใครถนอมใครก็เท่านั้นเอง ไม่ว่าใครจะอยู่หรือใครจะไป โอบอุ้มให้อภัยได้ก็ต้องเลือกทำ เข้าใจฝ่ายตรงข้ามให้มากแม้ว่ามันยากที่จะเข้าใจ เพราะที่สุดแล้วใจของคุณเป็นของคุณ คนอื่นไม่อาจเข้าไปอยู่ในใจและทนทุกข์ไปพร้อมกับคุณได้

5. เงินทองเป็นสิ่งสำคัญในช่วงนี้ แต่อย่าหาจนไม่มีเวลาพักผ่อน

พอมีพอใช้ก็ได้แล้ว อย่าคิดว่าต้องหาไว้มากๆเผื่อวันหนึ่งตายไปลูกๆและคนข้างหลังจะอยู่ยังไง? อันนี้ไม่ต้องคิด! ข่าวพี่น้องฆ่ากันตายก็เพราะทรัพย์สมบัติของพ่อแม่ที่หาไว้มหาศาลนี่แหละ ทำบุญเข้าวัดเข้าโบสถ์บ้าง สุภาษิตจีนบทหนึ่งเขาว่าไว้ “เหลือเงินมิสู้เหลือคุณธรรม” หาเงินเก่งก็ต้องใช้เงินให้เป็น หามาแต่ไม่ยอมใช้ พอวันใดใกล้ตายจะกลายเป็นหวงสมบัติ

6. มาถึงตอนนี้ ไม่มีใครไม่เคยกรำทุกข์

คุณหน้าดำคร่ำเครียดหาเลี้ยงครอบครัว คนอื่นก็หน้าดำคร่ำเครียดหาเลี้ยงครอบครัวเหมือนกัน คุณร้องไห้เมื่อพ่ายแพ้ เขาก็ร้องไห้ในวันที่ล้มเหลวเหมือนกัน คุณหัวเสียกับลูกน้อง เขาก็หัวเสียกับเจ้านายเหมือนกัน ดังนั้น อย่ามัวคิดว่าตัวเองทุกข์อยู่คนเดียว วันใดที่เจอทุกข์ จงเลือกยิ้ม โลกก็จะยิ้มให้กับคุณ

7. จำไว้นะคนดี บนใบหน้าที่สวยหล่อ เขาก็เคยร้องไห้และบูดบึ้งเหมือนกัน

ต่อให้สนิทชิดเชื้อกันยังไง เขาก็เคยทรยศหักหลังกันมาแล้ว ต่อให้ตำแหน่งมันมีเกียรติและโดดเด่นมากเพียงใด เขาก็ผลัดกันรุ่งผลัดกันร่วงมานักต่อนัก สิ่งใดควรอยู่ย่อมอยู่ สิ่งใดควรได้ย่อมได้ สิ่งใดควรไปย่อมไป อย่าฝ่าฝืนว่ามันต้องคู่เราไปจนวันตาย

8. คนที่อายุเลยเลข 50 ผ่านเรื่องราวมามาก

ผ่านทุกข์ผ่านสุขมามาก ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ผ่านความขัดแย้งช่วงชิงมามาก ผ่านความผิดหวังสมหวังมามาก เมื่อยืนหยัดมาได้จนถึงวันนี้ ลองหันย้อนกับไปดูวันวาน หลายสิ่งน่าจดจำ หลายสิ่งน่าขบขัน และหลายสิ่งยังค้างคา ทำใจได้ย่อมเกิดสติปัญญา ยอมรับได้ย่อมเกิดวาสนา ปล่อยวางได้ย่อมสงบสุข

cr.นุสนธิ์บุคส์

Load More Related Articles
Load More By update
Load More In ข้อคิด