ความตระหนี่ เป็นเหตุแห่งความอัตคัด (ถ้ารู้ซึ้งแล้ว คุณจะให้ทานอยู่เป็นนิตย์)

หลายครั้งจิตของคุณ ‘หิว’

ได้เสียยิ่งกว่าท้องหิวข้าว

แค่เพียงด้วยความรู้สึกว่า ‘ยังมีไม่พอ’

และ ‘ยังต้องเอา’ จากคนอื่น

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

#สูตรสำเร็จเมื่อรู้สึกมีน้อยหรือยังมีไม่พอ

ผมมีสูตรสำเร็จอยู่สูตรหนึ่ง

ถ้าคุณมีส่วนที่เกินพอเกินใช้สักสิบบาท

แล้วเอาสิบบาทนั้นไปทำประโยชน์ให้คนอื่น

สิบบาทนั้นจะทำหน้าที่เกินคุ้ม

คือ สนองคืนกลับมา

ในรูปความสุขเกินราคาจริงของมัน

แต่ตรงข้าม

หากคุณดองเงินส่วนเกินสิบบาทนั้นไว้เฉยๆ

มันจะทำหน้าที่อีกแบบหนึ่ง

คือ กลายเป็นสิ่งหมักหมม เป็นขยะ

เป็นพิษทางใจให้คุณอยากมีมากขึ้นเป็นร้อย

คือสิบเท่าของจำนวนเดิม

การฝึกให้

คือ การแก้ความรู้สึกไม่อิ่มไม่พอ

การฝึกให้ทาน

ไม่ได้เริ่มต้นจากการกัดฟันบริจาคเงิน

จำนวนเงินไม่ใช่ประเด็น

แต่ประโยชน์สุขอันสำเร็จแก่ผู้อื่นต่างหากที่ใช่

เริ่มจากการรู้จักรินน้ำใจ

โดยมองคนรอบตัวด้วยสายตาแบบใหม่

ที่สามารถเห็นใจใครๆได้

เห็นใจ คือ รู้สึกถึงใจ

พอเห็นใจใคร ใจจะอยากรินน้ำใจเอง!

รู้สึกว่าใจใครอ่อนแอ ก็จะอยากช่วยให้เขาเข้มแข็ง

รู้สึกว่าใจใครเดือดร้อน ก็จะอยากช่วยให้เขาเย็นลง

รู้สึกว่าใจใครเคว้งคว้าง ก็จะอยากช่วยให้เขามีที่พึ่ง

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

#กรณีมีไม่พอจริงๆไม่ใช่แค่ความรู้สึก

อนึ่ง การขาดทรัพย์ที่ต้องการ

การจำใจกู้หนี้ยืมสิน

การจำเป็นต้องตากหน้าไปพึ่งพาคนอื่น

ล้วนเป็นคลื่นรบกวนจิตใจ

เป็นความขาดแคลนของจริงภายนอก

ที่แกล้งทำเป็นรู้สึกเต็มอิ่มที่ภายในไม่ได้

ถ้ารู้ตัวว่าไม่มีเงิน

อย่าทำบุญแบบต้องใช้เงิน

ให้หาทางทำบุญด้วยการใช้ ‘แรงกาย’

เช่น กวาดลานวัด ล้างห้องน้ำสงฆ์

หรือหาวิธีสร้างบุญด้วยการออก ‘แรงสมอง’

เช่น ช่วยสอนเด็กอนาถา

ช่วยพัฒนากิจกรรมคนชรา

เมื่อทำบุญแบบนี้อยู่

ถึงแม้ยังทุกข์กับการไม่ค่อยมีทรัพย์

ก็จะรับรู้ถึงความสุขที่แทรกตัวเข้ามา

ยังไม่รวย แต่รู้สึกว่ามีมากขึ้นกว่าเดิม

ไม่ยากจนเท่าที่ความขาดทรัพย์บีบให้รู้สึก!

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

คำแนะนำที่ดีที่สุด คือ

ประกอบสัมมาอาชีพ

ขยันขันแข็งให้เต็มกำลัง

เมื่อประกอบอาชีพสุจริต มีรายได้มา

ก็ลองฝึกที่จะเผื่อแผ่เจือจาน

ได้น้อยก็ทำน้อย

แต่ขอให้มีใจใหญ่เป็นหลักก็แล้วกัน

หากคุณทำบุญเพื่อความสบายใจได้ถี่ๆ

ดวงจิตคุณจะแปลกเปลี่ยนไป

เมื่อรู้สึกถึงน้ำใจที่ชุ่มเย็นอยู่ในตัวเอง

ก็รู้สึกว่ามีดี มีความพอแล้ว เป็นสุขแล้ว

ธรรมชาติของความรู้สึก ‘พอ’

ความไม่อยากเอาเพิ่มนั่นแหละ

คือ ‘ความรู้สึกของเศรษฐี’ ที่แท้จริง

ซึ่งก็เท่ากับ ‘รู้สึกว่ารวยแล้ว’ นั่นเอง

ประกายออร่าแบบคนรวย

จะเต็มใจจ่ายในสิ่งที่ควรจ่าย

จะเห็นตนเองมีเหลือเฟือพอจะแบ่งปัน

จะเกิดความสุขทางใจอยู่เป็นปกติ

จะแวดล้อมด้วยบุคคลอันเป็นที่รัก

และจะรู้ตัวว่า..มีพอใช้ไปจนถึงชาติหน้า!

ร้อยเรียงจากหลากบทความของคุณดังตฤณ

Load More Related Articles
Load More By G Update
Load More In ข้อคิด